Η Δεύτερη Ανάγνωση: Γιατί η Καλή Έρευνα AI Πρέπει να Αμφισβητείται

Μια πηγή δεν είναι το ίδιο με την βεβαιότητα

Το να βλέπει κανείς παραπομπές είναι καθησυχαστικό, αλλά ένα σήμα παραπομπής από μόνο του δεν καθιστά έναν ισχυρισμό αληθινό. Υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερα ξεχωριστά ερωτήματα που αξίζει να τεθούν:

1. Υπάρχει πραγματικά η πηγή;
2. Είναι η κατάλληλη πηγή για αυτό το θέμα;
3. Υποστηρίζει όντως τον συγκεκριμένο ισχυρισμό που διατυπώνεται;
4. Υπάρχει άλλη αξιόπιστη πηγή που τον αντικρούει; Το Opis ήδη αντιμετωπίζει την προέλευση της πηγής ως μέρος του ερευνητικού αντικειμένου και όχι ως διακοσμητικές υποσημειώσεις. Τα ευρήματα μπορούν να φέρουν αναφορές πηγών, το σύστημα διατηρεί τις βασισμένες πηγές που ήταν πραγματικά διαθέσιμες στην εκτέλεση και το επίπεδο διασφάλισης ποιότητας της εξόδου ελέγχει για προβλήματα όπως μη έγκυρες αναφορές και ύποπτα μοτίβα πηγών. Για εσάς ως χειριστή, η συμπεριφορά θα πρέπει να είναι εξίσου σκόπιμη. Όταν ένα εύρημα έχει σημασία, ανοίξτε την πηγή. Μην ρωτάτε «έχει αυτό το report παραπομπές;» Ρωτήστε «θα αισθανόμουν άνετα να υπερασπιστώ αυτόν τον ισχυρισμό σε έναν πελάτη χρησιμοποιώντας αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία;» Αυτό είναι ένα πολύ υψηλότερο πρότυπο.

Τα τέσσερα σήματα αβεβαιότητας που αξίζει να μάθετε

Το Opis διαχωρίζει διάφορα είδη αβεβαιότητας επειδή απαιτούν διαφορετικές αποκρίσεις.

Υπόθεση

Μια υπόθεση είναι κάτι που η ανάλυση έπρεπε να θεωρήσει προσωρινά αληθινό για να προχωρήσει. Παράδειγμα:

«Η επιχείρηση φαίνεται να στοχεύει ΜμΕ με βάση τη γλώσσα και τα πακέτα που εμφανίζονται στον ιστότοπό της.» Αυτό μπορεί να είναι μια λογική ερμηνεία, αλλά ίσως γνωρίζετε ότι το 70% των εσόδων της προέρχεται στην πραγματικότητα από εταιρικά συμβόλαια. Αυτό δεν είναι πρόβλημα αναζήτησης στο διαδίκτυο. Είναι πρόβλημα πλαισίου.

Αμφισημία

Μια αμφισημία υπάρχει όταν το διαθέσιμο υλικό αφήνει περισσότερες από μία λογικές ερμηνείες. Για παράδειγμα, ένας προμηθευτής αναφέρει «παράδοση στο Ηνωμένο Βασίλειο» στην αρχική του σελίδα αλλά μια σελίδα αποστολής αναφέρει μόνο την ηπειρωτική Αγγλία και την Ουαλία. Οι πληροφορίες υπάρχουν. Το νόημά τους είναι ασαφές.

Αντίφαση

Μια αντίφαση είναι ισχυρότερη. Δύο αποδεικτικά στοιχεία δείχνουν σε ασυμβίβαστες κατευθύνσεις. Μια σελίδα εταιρείας μπορεί να αποκαλεί ένα προϊόν «ακύρωση ανά πάσα στιγμή» ενώ οι τρέχοντες όροι περιγράφουν μια δέσμευση 12 μηνών. Αυτό δεν πρέπει να υπολογίζεται σιωπηλά σε ένα σίγουρο συμπέρασμα.

Κενό

Ένα κενό σημαίνει ότι η έρευνα δεν περιέχει επί του παρόντος αρκετά στοιχεία για να απαντήσει σε κάτι σημαντικό. Ίσως η ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας χονδρικής να μην αποκαλύπτεται ποτέ. Ίσως καμία αξιόπιστη πηγή να μην καθορίζει πόσο καιρό δραστηριοποιείται ένας προμηθευτής. Ίσως η τρέχουσα τιμολόγηση του ανταγωνιστή απλώς να μην είναι δημόσια. Ένα κενό δεν είναι μια αποτυχημένη αναφορά. Είναι ένας χάρτης του τι πρέπει να γίνει στη συνέχεια.

ICC: διορθώστε την ερμηνεία χωρίς να ξεκινήσετε από την αρχή

Η Διαδραστική Διορθωτική Επίδραση Πλαισίου – ICC – είναι το μέρος του Opis που έχει σχεδιαστεί για στιγμές που τα δημόσια αποδεικτικά στοιχεία δεν αποτελούν την πλήρη εικόνα. Η σημαντική ιδέα είναι ότι η παρέμβασή σας έχει έναν τύπο.

Προσθήκη πλαισίου

Χρησιμοποιήστε πλαίσιο όταν γνωρίζετε ένα σχετικό γεγονός ή περιορισμό που το Opis δεν θα μπορούσε λογικά να γνωρίζει.

«Η ομάδα πωλήσεών μας επιβεβαίωσε ότι αυτός ο προμηθευτής θα κατασκευάσει παραγγελίες ιδιωτικής ετικέτας από 500 μονάδες.»

Προσθήκη οδηγίας

Χρησιμοποιήστε μια οδηγία όταν θέλετε η ανάλυση να ιεραρχήσει ή να χειριστεί τις υπάρχουσες πληροφορίες διαφορετικά.

«Για αυτήν την απόφαση, η αξιοπιστία παράδοσης έχει μεγαλύτερη σημασία από την αρχική τιμή μονάδας.»

Κάντε μια ερώτηση

Χρησιμοποιήστε μια ερώτηση όταν θέλετε να αναλύσετε τι είναι ήδη παρόν.

«Τα τρέχοντα αποδεικτικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι η εγγύηση ισχύει για εμπορικούς πελάτες;» Οι ερωτήσεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές επειδή το Opis δεν πρέπει να δημιουργεί μια απάντηση απλώς και μόνο επειδή ρωτήσατε. Εάν το υπάρχον υλικό δεν μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση, το σωστό αποτέλεσμα είναι ένα κενό. Αυτό το κενό μπορεί τότε να γίνει ερευνητικός στόχος.

Το ICC και η νέα έρευνα είναι σκόπιμα διαφορετικές λειτουργίες

Αυτή η διάκριση είναι ανεπαίσθητη, αλλά είναι θεμελιώδης για το πώς προορίζεται να λειτουργεί το σύστημα. Ας υποθέσουμε ότι η πρώτη σας Ανάλυση Ανταγωνισμού αναφέρει:

«Ο Ανταγωνιστής Α εξυπηρετεί κυρίως καταναλωτές.» Γνωρίζετε από μια πρόσφατη συνομιλία πωλήσεων ότι η εταιρεία άλλαξε κατεύθυνση πριν από έξι μήνες και τώρα επικεντρώνεται σε συμβόλαια γραφείου. Το προσθέτετε μέσω ICC ως έγκυρο πλαίσιο. Το Opis μπορεί να αναθεωρήσει την ερμηνεία χρησιμοποιώντας αυτά που παρείχατε. Δεν χρειάζεται να προσποιηθεί ότι ανακάλυψε ανεξάρτητα την ιδιωτική σας γνώση στον ιστό. Τώρα υποθέστε ότι ρωτάτε: «Τι ποσοστό της επιχείρησής της είναι εταιρικό;» Ούτε τα αρχικά στοιχεία ούτε η διευκρίνισή σας περιέχουν αυτόν τον αριθμό. Η ειλικρινής απάντηση δεν είναι ένα παραγόμενο ποσοστό. Είναι ένα κενό. Η διαδρομή συμπλήρωσης κενών του Opis μπορεί να πάρει ανεπίλυτα κενά και να πραγματοποιήσει στοχευμένες αναζητήσεις εδραίωσης για νέα στοιχεία. Το νεοευρεθέν υλικό προστίθεται στην έρευνα αντί να συγχέεται σιωπηλά με τις πληροφορίες από την πρώτη διέλευση. Σκεφτείτε τις δύο επαναλήψεις ως εξής: Το ICC ρωτά: «Κατανόησε το σύστημα σωστά την κατάσταση;» Η συμπλήρωση κενών ρωτά: «Χρειαζόμαστε περισσότερα στοιχεία;» Συχνά χρειάζεστε και τα δύο.

Ένα πρακτικό παράδειγμα: έρευνα προμηθευτή

Φανταστείτε ότι προμηθεύεστε ένα προϊόν για έναν πελάτη. Η πρώτη διέλευση εντοπίζει τέσσερις προμηθευτές και αξιολογεί τομείς όπως η τιμή, ο χρόνος παράδοσης, οι κριτικές και ο χρόνος λειτουργίας της επιχείρησης. Οι πηγές επισυνάπτονται στα σχετικά ευρήματα όπου είναι διαθέσιμες. Ο Προμηθευτής Β κατατάσσεται ψηλά. Πριν τον συστήσετε, παρατηρείτε δύο ζητήματα:

• η φαινομενική τιμή λαμβάνεται από μια σελίδα προϊόντος λιανικής·
• η ελάχιστη ποσότητα χονδρικής είναι ανεπιβεβαίωτη. Αντί να αποδεχτείτε την κατάταξη, αλληλεπιδράτε με αυτήν. Πρώτον, προσθέστε πλαίσιο:

«Απαιτούμε χονδρική προμήθεια για επαναλαμβανόμενες παραγγελίες περίπου 2.000 μονάδων ανά τρίμηνο. Η τιμολόγηση λιανικής δεν είναι χρήσιμη για τη λήψη αποφάσεων.» Στη συνέχεια ρωτήστε: «Αποδεικνύουν οι τρέχουσες πηγές ότι ο Προμηθευτής Β προσφέρει όρους χονδρικής σε αυτόν τον όγκο;» Αν δεν το αποδεικνύουν, αυτό γίνεται ένα κενό που αξίζει να ερευνηθεί. Μόλις καλύτερα στοιχεία ή έγκυρο πλαίσιο χρήστη αλλάξει ένα κριτήριο που χρησιμοποιείται από μια λειτουργία ερευνητικής βαθμολόγησης, το στρώμα ντετερμινιστικής βαθμολόγησης μπορεί να επανυπολογίσει το αποτέλεσμα. Αυτή είναι μια πολύ διαφορετική ροή εργασίας από το να ζητάς από ένα chatbot να «το ξαναπροσπαθήσει». Ξέρετε τι άλλαξε και γιατί.

Γιατί έχει σημασία το μονοπάτι διόρθωσης

Η επιχειρηματική έρευνα αλλάζει. Οι άνθρωποι μαθαίνουν νέα δεδομένα. Οι ιστότοποι ενημερώνονται. Οι πελάτες διορθώνουν briefs. Υποθέσεις που φάνηκαν λογικές τη Δευτέρα γίνονται προφανώς λανθασμένες την Πέμπτη. Ένα μονοπάτι διόρθωσης δίνει σε αυτές τις αλλαγές ένα ιστορικό. Αντί να αντιμετωπίζει την πιο πρόσφατη πρόζα σαν να εμφανίστηκε από το πουθενά, το Opis μπορεί να διατηρήσει την ακολουθία διευκρίνισης και διόρθωσης που την παρήγαγε. Για συμβούλους και πρακτορεία, αυτό είναι λειτουργικά χρήσιμο. Φανταστείτε ότι ένας πελάτης ρωτά:

«Γιατί αυτή η σύσταση διαφέρει από το προσχέδιο που μας δείξατε χθες;» Μια κακή απάντηση είναι: «Το AI το άλλαξε.» Μια επαγγελματική απάντηση είναι: «Χθες η ανάλυση υπέθεσε ότι η περιοχή εξυπηρέτησής τους σταματούσε στο West Yorkshire. Επιβεβαιώσατε σήμερα το πρωί ότι εξυπηρετούν πλέον και τη Βορειοδυτική Αγγλία. Ενσωματώσαμε αυτές τις πληροφορίες και επανυπολογίσαμε τη σχετική σύγκριση.» Έτσι ακούγεται μια ερευνητική διαδικασία.

Μην διορθώνετε τα πάντα

Το ICC δεν είναι πρόσκληση να αναγκάσετε την έρευνα να συμφωνήσει μαζί σας. Εάν ένα αποτέλεσμα αμφισβητεί την προηγούμενη πεποίθησή σας και τα στοιχεία είναι ισχυρά, η αλλαγή του πλαισίου μέχρι να λάβετε την απάντηση που θέλατε αναιρεί τον σκοπό. Μια χρήσιμη πειθαρχία είναι να διακρίνετε τρεις καταστάσεις:

• Γνωρίζω ότι αυτό είναι λάθος — διορθώστε το και δηλώστε τη βάση της γνώσης σας.
• Υποψιάζομαι ότι αυτό είναι λάθος — κάντε μια ερώτηση ή δημιουργήστε ένα ερευνητικό κενό.
• Δεν μου αρέσει αυτό το συμπέρασμα — αφήστε το στην άκρη μέχρι να έχετε αποδείξεις. Αυτό το όριο είναι ιδιαίτερα σημαντικό στις συμβουλευτικές εργασίες. Η ανθρώπινη τεχνογνωσία βελτιώνει την έρευνα της ΤΝ μόνο όταν ο άνθρωπος είναι επίσης πρόθυμος να δεχτεί αμφισβήτηση.

Η άσκησή σας δεύτερης διέλευσης

Πάρτε ένα ολοκληρωμένο report του Opis και μην το επανεκτελέσετε αμέσως. Αντί αυτού:

1. Επιλέξτε ένα συμπέρασμα που θα επηρέαζε ουσιαστικά μια απόφαση.
2. Ανοίξτε τις πηγές που είναι συνημμένες σε αυτό.
3. Διαβάστε τις υποθέσεις, τις ασάφειες, τις αντιφάσεις και τα κενά γύρω από το report.
4. Προσθέστε ένα κομμάτι πλαισίου που γνωρίζετε ότι είναι αληθινό.
5. Κάντε μία ερώτηση της οποίας την απάντηση πραγματικά δεν γνωρίζετε.
6. Εάν η τρέχουσα έρευνα δεν μπορεί να την απαντήσει, αφήστε την να γίνει κενό.
7. Χρησιμοποιήστε στοχευμένη έρευνα κενών όπου είναι σκόπιμο.
8. Συγκρίνετε το αναθεωρημένο αποτέλεσμα με το αρχικό. Ο στόχος δεν είναι να παραχθεί περισσότερο κείμενο. Είναι να βελτιωθεί η ποιότητα της απόφασης.

Η αρχή πίσω από τη λειτουργία

Η καλή ΤΝ δεν πρέπει να απαιτεί από τους ανθρώπους να παραδίνουν την κρίση τους. Και η καλή ανθρώπινη κρίση δεν πρέπει να απαιτεί από τα αποδεικτικά στοιχεία να υποκύψουν στην άποψη. Η πιο χρήσιμη διάταξη είναι μια ελεγχόμενη συζήτηση μεταξύ των δύο. Το Opis παρέχει την ερευνητική δομή. Τα δημόσια αποδεικτικά στοιχεία παρέχουν μια εξωτερική άποψη. Η εμπειρία σας παρέχει πλαίσιο που ο ιστός μπορεί να μην περιέχει ποτέ. Το επίπεδο αβεβαιότητας σας λέει πού οι συνδέσεις είναι αδύναμες. Το αποτέλεσμα μπορεί τότε να βελτιωθεί αντί απλώς να αναπαραχθεί. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ του να ζητάς από την ΤΝ μια απάντηση και του να συνεργάζεσαι με μια διαδικασία νοημοσύνης. Επόμενο στη σειρά: πώς οι επιμέρους λειτουργίες έρευνας αποκτούν πολύ μεγαλύτερη αξία όταν τα στοιχεία και το πλαίσιο διακινούνται μέσω μιας ροής εργασίας.